Gelukskip

 Categorie: Buitenleven, Gedachten

Sommige kleine verhalen zijn zo mooi, omdat ze een geluksgevoel geven. Ik deel er graag een met jullie.
Een aantal maanden kwam er een nieuwe kip bij ons wonen. Ze kwam van vrienden, maar ze was daar de enige overgebleven kip. Best zielig en eenzaam, dus wij namen haar graag over.

De kip, haar naam is “Kippie” werd niet erg in de groep opgenomen door onze kippendames. Echt, soms kunnen het zulke krengen zijn. Kippie werd gepikt en buitengesloten. Op een mooie, zomerse dag vond ik Kippie rustig kakelend in het hoge gras. Ze liep niet van me weg en ik tilde haar op. Ze is erg tam, maar na even in mijn armen te hebben gelegen, vond ik dat ze wel erg rustig was. Wat bleek, ze kon niet meer staan en vanzelfsprekend ook niet meer lopen.
Zo goed als we konden, zorgden we dat ze het zo prettig mogelijk had. We vulden een grote doos met stro, we voerden haar, gaven haar water en ’s avonds ging ze gewoon mee naar binnen. Maar ze werd niet veel beter.

We bereidden dochterlief voor dat Kippie misschien niet beter werd en dat het misschien diervriendelijker was om  een eind  aan haar leven te maken. Het meisje luisterde, protesteerde een beetje en was verdrietig.
Laat op de avond stak ze haar koppie om de deur. Ik heb wat voor jullie, zei ze en ze gaf me een vel papier. En terwijl ik las wat ze erop had geschreven, ontplofte mijn hart van liefde. Het grietje had een gedicht geschreven en alle redenen genoemd waarom Kippie moest blijven leven.

We stemden toe. Goed, we kijken het nog even aan. Oma ging voor Kippie, die inmiddels in een groter hok binnen stond, zorgen tot we terug kwamen van vakantie.
En tijdens deze vakantie ontvingen we van oma een foto: Kippie stond! Sterker nog, ze werd rebels, ze smeet het stro in het rond en verscheurde de kranten die op de bodem van haar hok lagen. “Keetje” was een betere naam voor haar, misschien. Het was een goed teken, Kippie was klaar met de beperkte ruimte, ze wilde naar buiten!

Dochterlief glunderde. Ze had het leven van Kippie gered. We besloten dat Kippie haar eigen plek kreeg, met een kippenhuisje, wat zeg ik, twee kippenhuizen. Twee kameraadjes, die ook wat minder in de kippenclan passen, houden haar gezelschap. Ze scharrelen nu in hun eigen paradijsje tussen de jonge fruitboompjes en slapen gezellig samen in het hok.
Dit soort prachtherinneringen maken we als gezin. En wat je er ook uithaalt voor jezelf, ik weet zeker dat ik een glimlach op je gezicht heb getoverd.

Recente berichten
0